tak sie zastanawiajac nad
tym skad wzielo sie we mnie zamilowanie
do nudyzmu , u kogos
wychowanego w rodzinie gdzie nagosc byla
absolutnym tabu, gdzie nie
widywalem nago ani rodzenstwa ani
tym bardziej rodzicow ,
przypomnialo mi sie pewne zdarzenie
sprzed lat kiedy to na nudyzm
spogladalem z" tamtej jeszcze
strony ",bylismy z dziecmi i paroma jeszcze
znajomymi nad jeziorem .
Przebiegala tam taka nieformalna
granica miedzy tekstylnymi i
nagimi tak mniej wiecej posrodku laki
przylegajacej do samego
jeziora . Niedaleko nas byla taka starsza
naturystyczna para .
Obecnie zauwazam jak niewielkie mialem pojecie o tym co
powodowalo tymi ludzmi , ze nie wstydzili sie swojej nagosci, ze nie
przejmowali sie ewentualnymi komentarzami osob takich jak my
ktorym
tak wyrazony brak wstydu jest obcy .
Pamietam , ze wtedy ich
nagosc nie tyle mnie dziwila czy szokowala
lecz byla czyms co
odbieralem neutralnie z niewielkim wskazaniem
na zaciekawienie czyms
wartym zainteresowania..To niewielkie
wskazanie z pewnoscia bylo
zbudzeniem sie z hibernacji czastki
mojej wlasnej nudystycznej natury .
A swoja droga , czy do nudyzmu potrzebna jest nudystyczna natura ?
Sadze ze tak.Inaczej bylby powszechny i wszychobecny .We wlasnym
najblizszym srodowisku zauwazam jak rzadkim to jest zjawiskiem .
Na dosyc spora spolecznosc przypadalaby jeszcze jedna osoba dla
ktorej odsloniecie swej nagosci jest czyms zupelnie normalnym tyle
ze nie potrafiaca "przebic sie " w tradycyjnej i konserwatywnej
rodzinie ze swym upodobaniem " na swiatlo dzienne "
